105.

Սրի կոտրվելը շատ վախեցրեց նրան։

Ատամներն այնքան սուր էին, որ կկոտրեին նույնիսկ գոմեշի ոսկորները։

Աղիները վնացվել էին կոշտ ուտելիքի պատճառով։

— Ճաշը աղի՞ էր, թե անալի։

Մարտի դաշտում զոհվեցին չորս ոգի։

Ամենաշատ եղանակային փոփոխությունները կատարվում են հենց մարտ ամսին։

Որդի մարմինը բաժանեց էրկու մասի։

Երկար էր սպասել որդու վերադարձին։

106.

107.

Ժողովուրդները, Ժողովուրդներն, Աստղադիտակը, Ապակեգործներն, Աստղադիտակը, Ապակեգործները, Եվրոպաիներն, Արևածաղիկը, Ամերիկան, Արևածաղիկն, Եվրոպացիները, Ամերիկան, Եվրոպացիները, Արևածաղիկը, Ամերիկան, Տաճարը, Տաճարն։

108.

Գոյության պայքարի մեջ կենդանիները թշնամանում են, բայց որոշներն էլ իրար հետ բարեկամանում են և օգնում են միմյանց։

Ափամերջ կղզիներում հաճախ միլիոնավոր թռչյուններ են բնադրում։ Թռչնաշուկաներ են կոչվում այն վայրերը, որտեղ նրանք հատկապես շատ են։ Ճիշտ է, թռչունները երբեմն կռվում են իրար հետ, բայց թշնամուն միասին են հալածում։

Մրջյուններն էլ ուտիճների հետ են ընկերություն անում։ Այս փոքրիկ միջատները փնտրում են ուտիճներին, պահպանում նրանց և նրանց ձվերը, մի ծառ—բնակավայրից մյուսն են տեղափոխում։

Ծովապուտ կոչվող կենդանին ծաղկի է նման։ Նրա տեսքով խափված ձկները լողում են դեպի ծաղկաթերթերին նմանվող շոշափուկներին, որոնք անմիջապես բռնում են ավարը։

109.

Հյուրերի բազմությունը շարժվեց դեպի դահլիճը և տեղավորվում իրենց համար նախատեսված աթոռներին։

Հյուրերի բազմությունը շարժվեց դեպի դահլիճը, և նվագախումբը սկսեց նվագել։

Արդեն մի շաբաթ է ուշացրել եմ խոստացած նվեն ու դրա պատժառով էլ ներողություն եմ հայտնում։

Արդեն մի շաբաթ է ուշացրել եմ խոստացած նվերը, ու նա էլ էր դրա մասին մոռացել։

Տղաները սկյուռին հավանաբար մոռացել էին կամ չէին խոսում նրա մասին։

Տղաները սկյուռին հավանաբար մուռացել էին, կամ իմ հետ չէին ուզոում խոսալ։

110.

Դավաճանել ընկերոջդ, պետությանը։

Ուրանալ մորից, եկեղեցուց։

111.

Ժողովուրդ, ժողովուրդները, են օգտագորժվում, լեզու, խոսում են, ստեղծագործություն է ցուցադրվել,

112.

Պատմությունները մարդու ունակությունները՝ բնությանը ի օգուտ օգտագործելու ունակությունն է։

113.

Գյուղի վերևում հին քարայրներ կան։

Ավին գերադաս համարեց մի շալակ ցախ տանել տուն։

Կա ձմեռվա ճանապարհ։

Մանուկները գնում են ծանոթ արահետներով։

Անժիկն ու Մինա բիբին գնացին դեպի ձորակը։

114.

ա․ տարմերակում ամեն ինչ վերաբերվում է առաջին դերանունով, բ․—ի դեպտում ամեն ինչ գրված է երկրորդ տեսակի դերանուններով, իսկ գ—ի դեպքում՝ երրորդ։

115.

Արդեն վազելուց հոգնած հավքը․

Հավքի խոսքերին հավատացած որսորդը․

116.

Ձիուն, առանձգի, տատս, մորից։

117.

Գնալիս, փրկելիս, շտապելիս, ասելիս, հեռանալուց, դիտելուց։

118.

Մտնում էր մեր ննջարան, Կտրում էր դռնից մինչև մահճակալս, Թռնում մահճակալիս

119.

Սահման—ա—դիր, Զմրուխտ—ա—փայլ, Կանխ/կանխիկ/—ա—վճար, սին—ա—փառ, բաղ—ա—ձայն, պարտ—ա—տեր, կենս—ա—խինդ, ջր—ա—մուկ, ձեռ—ա—գործ, նոր—ա—գործ

Կեն—արար, Կենս—ուրախ, զուգ—ընթաց, ջր—կիր, ջր—հեղեղ, բան—բեր, քար—տաշ, տն—պահ, լուս—նկա, մթ—նկա, ձն—ծաղիկ, ռնգ—եղջյուր, քար—ափ, մոլ—եռանդ, հր—ձիգ, քար—տաշ

120.

Մի, նոր, վերջնականպես, դեռևս, հնում, ժամանակին, այն

121.

Գարնանը մժղուկը դուրս եկավ ուղտի ականջից, երբ օրերը կարգին տաքացան։

Որոշեց վերադառնալ հայրենի քաղաք, որովհետև ամեն ինչ մոռացել և բոլորին ներել էր։

Այդ կղզին կատարյալ դրախտ կարելի էր դարձել, որովհետև հորդաբուխ աղբյուրներ կային այնտեղ։

Չնայած անտառում դեռ ոչ մի շշուկ չէր լսվում, անձրևը արդեն դադարել էր։

Աշխարհը այդպիսին չէր լինի, եթե բոլորը քեզ նման մտածեին։

Այնտեղ փնտրտոցեք կորած ձիու հետքերը, որտեղ քարի կտորը գտել եք։

122.

Գնում էր մատանին փախցնելու։

Գնում էր մատանին գողանալու։

Այս ձոցը ծռիր։

Այս ձողը թեքիր։

Այս ձողը խոնարհիր։

Ուզում ենք, որ մեր քաղաքը միշտ մաքուր ու գեղեցիկ տեսնենք։

Ցանկանում ենք ենք, որ մեր քաղաքը միշտ մաքուր ու գեղեցիկ տեսնենք։

Տենչում ենք, որ մեր քաղաքը միշտ մաքուր ու գեղեցիկ տեսնենք։

Մաղթում ենք ենք, որ մեր քաղաքը միշտ մաքուր ու գեղեցիկ տեսնենք։

Ինչ ուզում ես՝ գրիր, ես կարդամ։

Ինչ ուզում ես՝ շարարիր, ես կարդամ։

Ինչ ուզում ես՝ փորագրիր, ես կարդամ։

Ինչ ուզում ես՝ գրի առ, ես կարդամ։

123.

Այն օդապարիկից, որին մենք էինք նստել, նկատվեց ջերմաստիճանի կրտուկ անկում։ Բոլորս էլ վախեցանք, զգալով, որ քամին գնալով արագանում էր, վերածվելով փոթորիկի, կատաղի փոթորիկի, միթե այն վերածվում էր մրրիկի։ Մրրիկի մասին ասել էին մեզ, բայց ոչ ոք ուշադրություն չէր դարձել նախազգուշացումներին կամ էլ կատակով էին ընդհունել։ Բոլորին թվում էր, որ հիմա, ուր որ է կմեռնենք։ Ես հասցրեցի բռնվել օդապարիկում նստելու համար հատկացված տեղերից մեկի հենակներից։ Մտա դրա տակ ու ամուր բռնվեցի այդ խղճուկ ձողերից, որոն ինձ համար փրկություն էին թվում։ Այնտեղ ինչքան էլ որ նեղ էր, բայց ամենաապահովն այնտեղ էր։ Իմ համար այնտեղ ապահովության վայրից նայում էի, թե ինչպես են ընկերներս թռնում օդապարիկից դուրս, արցունքները դեռ աչքներին, ովքեր այնքան թեթև էին թվում։

124.

Կաքավաբերդի գլխին տարի բոլոր ամպ չի կապում։

Կաքավաբերդի բարձունքի միակ ծաղիկը ալպիական մանուշակը չէ։

Գունավոր բզեզին մանուշակը ճոճք չի թվում։

Պարիսպների գլխին ցինն ու անգղը բույն չէին դրել։

Ներս մտնողը մայրս չէ։

125.

Անապատալի և չոր Աֆրիկայի օվկիանոսապատ ափերին, որտեղ բուսականությունը ավելի շատ հանդիպում է ջրի մեջ, ջայլամներն են հսկում հոտերը։

Այս մեծ աշխարհի, համարյա բոլոր ժողովուրդները, որոնք  ավելի շատ են, քան երկրները, պատմում են այն ահարկու ջրհեղեղի մասին, որը եկել ու սրբել էր բնակչության մեկ հինգերորդ մասը։

Այդ տարօրինակ ու երկարատև ճամփորդության պատմությունը բարդ ու խճճված էր, մանավանդ երբ ինքն էլ պատմում էր, ով նույնիսկ երկու բառ իրար հետ չէր կարողանում կապել։ Այդ երկար, քրքված, կովի կաշվից, ոչ հմուտ ձեռքով կարված շորերով հովիվը իր երկար ժամանակ փնտրվող եղբայրն էր։