Թումանյանի ստեղծագործական ժանրերն են ՝ բանաստեղծությունը, պոեմը, հեքիաթը և բալլադը:
Տիեզերքի ընթերցումը
Որ հայացք ես ինձ տըվել վերամբարձ՝
Սուզվելու վերին սահմաններն արփի,
Որ միտք ես տըվել երկնաճեմ ու բաց՝
Չափելու ահեղ բացերն անչափի,
Որ կապել ես մեզ, հոգիս քեզ արել՝
Հոգուս անհունի հըրճվանքը տալով,
Բարձըր ճակատիս ժըպիտ ես վառել,
Վառել, զարդարել արփենի փայլով,
Անթարթափ աչքով, անխարխափ հոգով
Կարդում եմ քո վեհ ազդումներն անվերջ,
Կարդում եմ պայծառ, ուրախ ցերեկով,
Ու գիշերները ահավոր ու պերճ։
Վերանում է վեր հոգիս զըվարթուն—
Չըկա մոտ ու տար, չըկա վեր ու ցած,
Տիեզերքն ամբողջ հայրենիք ու տուն,
Ու ես մի ազատ՝ անտարբեր աստված։
Թումանյանի հեքիաթներից է մեր շատ սիրելի «Անբան Հուռին»:
Թումանյանի շատ հայտնի ստեղծագործություններից մեկը ՝ «Փարվանա» – ն բալլադ է, իսկ «Թմկաբերդի առումը» ՝ պոեմ:
Գրական ժանրը բացատրվում է այսպես.
Ժողովրդական բանահյուսության և գեղարվեստական գրականության ստեղծագործությունների հատուկ տեսակ:
Երվանդ Ղազարյան 